تا بهاری شدن گاهی فاصله یک خنده است ، خواه به لب هر که بنشانیم .

شادی از آسمان نمی رسد ، اگر لذت نگاه کردن در چشم های هم را  نیابیم .

غم از خانه نمی رود ، اگر جرئت گرفتن دست های هم را نیابیم.

به امید سالی که چشم از آسمان برگیریم و به یکدیگر نگاه کنیم ...

و دست های هم را بگیریم و روزهایمان را هر روز نوتر از دیروز بسازیم  ...

بهار بهانه است ، بودنمان اگر که مثل شاخه های تازه رسته ، زندگی بخش باشد عین بهار است ، خجسته ایم ...

با آرزوی بهاری ناب و نوروز ناز